خارج از دید اما نه خارج از ذهن
منزوی نیاز به رویکردی فنی‌تر دارد اما این کار نیاز به تعادل در قضاوت دارد. به خاطر داشته باشید که برخی افراد به دلیل این که انزوا، بهره‌وری آن‌ها را ارتقا می‌دهد، دورکاری را انتخاب می‌کنند. IBM این مسئله را از راه سختی آموخت. در سال 2009، IBM گزارش کرد که 40% نیروی کار آن (386000 کارمند در 173 کشور) از راه دور کار می‌کنند. در سال 2017، بعد از ضرر 20 بخش ، رهبری IBM تصمیم گرفت که به ایجاد ایده‌های مفید و غیرمترقبه‌ای از کارکنانش نیاز دارد. پس دورکاران خود را فراخواند تا همکاری و نوآوری را ارتقا دهد.
این کار عملی نشد. کارکنان دورکاری که عاشق دورکاری بودند بلافاصله شروع به گشتن به دنبال شغل‌های جدیدی کردند که هم چنان به آن‌ها اجازه دهد از خانه کار کنند. کسانی که به اداره برگشتند عمداً خود را منزوی کردند تا احتمالاً محیطی را ایجاد کنند که مناسب آن‌ها باشد—تحقیقات در دیگر محل‌های کاری نیز همین نتایج را نشان داده‌اند. این یک داستان احتیاطی برای مدیران است: منزوی غمگین نیست، آن‌ها جدا شده‌اند. مدیران می‌توانند این مشکل را با تلفیق عمیق‌تر دورکاران در سازمان علی‌رغم فاصله دور آن‌ها اصلاح کنند.
برای مثال، مدیران می‌توانند لیستی از دورکاران خود را برای جلسات استراتژیک که با نقاط قوت کلیفتون خود در صورت وجود همراه شده است، بیاورند تا هنگام برنامه‌ریزی پروژه‌ها به مدیران کمک کنند مواردی را به خاطر آورند. این کار باعث می‌شود دورکاران مشاهده شوند و پیشرفت، توسعه و شناخت آن‌ها در ذهن بماند. مدیران می‌توانند زمانی را با مدیران خود اختصاص دهند تا مشارکت دورکاران و روش‌های کمک به یادگیری و رشد آن‌ها را به طور خاص بررسی کنند.

اگر دورکاران نتوانند به مواد و تجهیزاتی که به آن نیاز دارند دسترسی پیدا کنند، مدیران باید با دپارتمان‌هایی که می‌توانند مشکل را حل کنند مانند بخش IT یا بخش قانونی کار کنند. امنیت مجازی می‌تواند یک مانع باشد، اما فناوری قادر است تا کارکنان را در حلقه‌ای در کانال‌های امن حفظ کند. این اولویت اول یک مدیر است. داشتن مواد و تجهیزاتی موردنیاز برای انجام دادن درست کار لازمه مشارکت است.
و دورکارانی که صرفاً احساس کنار گذاشته شدن می‌کنند می‌توانند واقعاً از شرکت فیزیکی در آن جا بهره ببرند. و طبق گفته مدیر دورکاران گالاپ، همیشه یک مورد تجاری برای جلسات حضوری در مقر اصلی وجود دارد حتی اگر هدف هم عملی و هم اجتماعی باشد. یا می‌توان برگی از جلسات ناحیه‌ای فصول فارغ‌التحصیلان دانشگاه اخذ کرد و گردهم آیی هایی برای دورکاران ترتیب داد که تا حدی برای آن‌ها محوریت داشته باشد. همان طور که هر رئیس فارغ‌التحصیلانی می‌تواند به شما بگوید این یک روش مقرون به صرفه برای زنده نگه داشتن روابط و مشارکت تیم‌های دور از هم است.